اختلالات خواب و اختلالات خواباختلال خواب روز بعد را با ما سخت نمی کند بی خوابی می تواند بر سلامت روحی و جسمی ما تأثیر بگذارد. اختلال خواب بر حافظه، تمرکز و خلق و خو تأثیر منفی می‌گذارد و خطر افسردگی، چاقی، دیابت نوع 2، بیماری‌های قلبی و فشار خون بالا را افزایش می‌دهد.

برای دهه‌ها، بی‌خوابی به عنوان یک "علامت" در نظر گرفته می‌شد، نه یک "اختلال". بی خوابی تنها نشانه بیماری های پزشکی یا روانپزشکی بود. اعتقاد بر این بود که درمان اختلال زمینه ای کافی است و می تواند به رفع بی خوابی منجر شود. اما امروزه این دیدگاه تغییر کرده است: زمانی که بی خوابی مزمن است باید به عنوان یک اختلال اولیه شناخته شود و زمانی که با سایر بیماری های پزشکی و روانپزشکی همراه است باید آن را یک بیماری همراه (نه یک علامت ثانویه) در نظر گرفت. بنابراین، بی خوابی مزمن باید به صورت هدفمند درمان شود.

در ادامه توضیح خواهیم داد که چرا اختلال خواب به دارو و درمان نیاز دارد. به خودی خود از بین می رود و شکل فعلی بی خوابی زمان ناپایدار یا متغیر است. شکل فعلی بی خوابی می تواند یکی از موارد زیر باشد:

• مشکل در به خواب رفتن (بی خوابی اولیه).
• بی خوابی میانی: حالتی که در آن فرد پس از به خواب رفتن از خواب بیدار می شود و نمی تواند دوباره بخوابد.
• بی خوابی دیرهنگام: فرد خیلی زودتر از زمان مورد نظر از خواب بیدار می شود و نمی تواند. خواب.

غیرفعال کردن بی‌خوابی

مطالعات نشان می‌دهد که افراد مبتلا به بی‌خوابی مزمن، گاهی اوقات از بی‌خوابی رنج می‌برند، یا در مقایسه با آن‌هایی که بی‌خوابی مزمن ندارند، در مقایسه با آن‌ها دچار مشکل می‌شوند. مشکلات بیشتر در عملکرد فکری، اجتماعی یا شغلی.

• عملکرد فکری: بسیاری از مطالعات نشان داده اند که بیماران مبتلا به بی خوابی مزمن عملکرد شناختی را مختل کرده اند. در واقع این نوع شکایت در طول روز یکی از مشخصه های تعیین کننده بی خوابی است.
• عملکرد اجتماعی: بیماران مبتلا به بی خوابی مزمن علاقه کمتری به روابط بین فردی و تعاملات اجتماعی دارند، برقراری این روابط و تعاملات برای آنها دشوارتر است و رضایت کمتری را در آنها ایجاد می کند. به عنوان مثال، بی خوابی مزمن می تواند توانایی مدیریت ناراحتی های جزئی و لذت بردن از زندگی خانوادگی و اجتماعی را کاهش دهد و روابط بین فردی را تضعیف کند.
• عملکرد شغلی: بسیاری از مطالعات نشان داده اند که اختلالات خواب و بی خوابی مزمن با رضایت شغلی پایین تر، نمرات عملکرد پایین تر، بهره وری پایین تر و میزان غیبت بالاتر از محل کار مرتبط است.
• عملکرد شغلی. id="lwptoc3">بی خوابی کوستینس

بی خوابی می تواند هزینه های مستقیم و غیرمستقیم را به فرد تحمیل کند. هزینه های مستقیم شامل هزینه های ویزیت پزشک، خرید دارو و اقدامات پزشکی می شود و هزینه های غیرمستقیم نیز می تواند شامل هزینه های مربوط به حوادث وسیله نقلیه و محل کار، کاهش بهره وری و غیبت باشد. تصور می شود افرادی که دارای اختلالات خواب مختلف هستند بیشتر در معرض خطر تصادفات رانندگی هستند. به طور خاص، مشخص شده است که بیماران مبتلا به بی خوابی 2.5 برابر بیشتر از سایرین در معرض تصادفات رانندگی به دلیل خستگی هستند.

پوشش بی خوابی

بیانیه کنفرانس علمی 2005 مؤسسه ملی بهداشت (NIH) در مورد مدیریت تظاهرات و تظاهرات Chronnia بیان می کند:

...بی خوابی مزمن شایع است. مطالعات مبتنی بر جمعیت نشان می دهد که حدود 30 درصد از جمعیت عمومی از اختلال خواب شکایت دارند، در حالی که تقریباً 10 درصد دارای علائم اختلال عملکرد روزانه هستند که با تشخیص بی خوابی مطابقت دارد، اگرچه مشخص نیست که چه نسبتی از این 10 درصد دارای بی خوابی مزمن هستند. این نشان می دهد که بی خوابی مزمن یکی از عوامل خطر مهم برای بیماری های پزشکی و روانی و عود آنها است.

داده های موجود نشان می دهد که بیماران مبتلا به بی خوابی بیشتر از درد و ناراحتی های گوارشی رنج می برند و بی خوابی درمان نشده افراد مبتلا را در معرض خطر فشار خون بالا و بیماری های قلبی قرار می دهد. همچنین گفته می شود که بی خوابی می تواند یک عامل خطر برای دیابت باشد. داده های تجربی در افرادی که خوب می خوابند نشان داده است که کمبود خواب با کاهش حساسیت به انسولین مرتبط است. داده های مشاهده ای در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 نشان داده است که کیفیت خواب ضعیف با تنظیم ضعیف قند خون مرتبط است. در نهایت، داده‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد بی‌خوابی و زمان کوتاه خواب با افزایش مرگ‌ومیر مرتبط است.

در رابطه با بیماری‌های روانی، داده‌های زیادی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد بی‌خوابی خطر بیماری و عود بیماری را افزایش می‌دهد. این امر به ویژه در مورد افسردگی/اختلال افسردگی اساسی (MDD) صادق است. در حال حاضر حداقل 14 مطالعه طولی وجود دارد که نشان می دهد احتمال بروز یک دوره جدید یا مکرر افسردگی (در عرض 6 ماه تا 3 سال) در افراد مبتلا به بی خوابی مزمن 2 تا 6 برابر بیشتر از افرادی است که بی خوابی مزمن ندارند. برخی از آنها نیاز به نسخه دارند، در حالی که برخی دیگر را می توان بدون نسخه تهیه کرد. به طور کلی، قرص های خواب آور نسخه ای قوی تر از قرص های خواب آور بدون نسخه هستند. کارشناسان توصیه می کنند در صورت امکان، درمان های شناختی-رفتاری را با دارودرمانی ترکیب کنید.

تعیین بهترین داروی اختلال خواب به نیاز هر بیمار بستگی دارد. بنابراین، برای انتخاب

قرص‌های خواب‌آور تجویزی

برخی از قرص‌های خواب‌آور نیاز به تجویز پزشک ندارند. در ادامه به بررسی برخی از این داروها می پردازیم.

داروهای ضد افسردگی

خواب آلودگی از عوارض برخی از داروهای ضد افسردگی است. بنابراین می توان از این داروها برای مشکلات خواب استفاده کرد. داکسپین (Cylnor) یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای است که مورد تایید FDA برای درمان بی خوابی است که در آن فرد در خواب ماندن مشکل دارد. سایر داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای (مانند آمی تریپتیلین و نورتریپتیلین) بدون برچسب برای درمان بی خوابی تجویز می شوند. با این حال، این داروها به ندرت تجویز می شوند زیرا دارای عوارض جانبی بالقوه زیادی هستند.

FDA ترازودون و میرتازاپین (Remeron) را برای درمان بی خوابی تایید نکرده است (این داروها برای درمان افسردگی تایید شده اند)، اما گاهی اوقات برای درمان بی خوابی بدون نسخه تجویز می شوند. هر دو دارو نیاز به نسخه دارند.

داروهای ضد روان پریشی

سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) هیچ داروی ضد روان پریشی را برای درمان بی خوابی تایید نکرده است. آکادمی پزشکی خواب آمریکا نیز استفاده از این داروها را برای مشکلات خواب توصیه نمی کند. با این حال، ممکن است برای برخی از بیماران تحت درمان اختلالات روانی به دلیل اثرات آرام بخش مفید باشد. برخی از داروهای ضد روان پریشی که ممکن است برای بی خوابی تجویز شوند عبارتند از کوتیاپین (Seroquel)، اولانزاپین (Zyprexa) و ریسپریدون (Risperdal). از جمله:

• استازولام;
• فلورازپام;
• کوازپام;
• تمازپام (Restoril)؛
• تریازولام (Halcion).

بنزودیازپین ها از نظر ماندگاری متفاوت هستند، اما معمولاً فقط برای استفاده کوتاه مدت (مثلاً چند هفته) توصیه می شوند. این داروها با افزایش اثرات یک انتقال دهنده عصبی به نام گاما آمینوبوتیریک اسید یا گابا (GABA) در مغز عمل می کنند. این یک اثر آرام بخش است که می تواند اضطراب را کاهش دهد و خواب را بهبود بخشد.

آگونیست های گیرنده بنزودیازپین

آگونیست های گیرنده بنزودیازپین را غیر بنزودیازپین ها یا "داروهای Z" نیز می نامند. این داروها شامل اسزوپیکلون (Lonesta)، زولپیدم (Ambien) و زالپلون (Sonata) هستند. غیر بنزودیازپین ها نیز با گیرنده های GABA تداخل دارند، اما به روشی خاص تر. Ezopiclone می تواند برای درمان طولانی مدت بی خوابی استفاده شود، در حالی که بقیه برای استفاده کوتاه مدت تایید شده اند.

آگونیست های گیرنده ملاتونین

Ramelteon (Rozerem) در حال حاضر تنها آگونیست گیرنده ملاتونین تجویزی است که توسط FDA برای درمان بی خوابی تایید شده است. راملتون به جای تعامل با گیرنده های GABA (مانند بنزودیازپین ها و غیر بنزودیازپین ها)، گیرنده های ملاتونین را در مغز هدف قرار می دهد. این دارو برای درمان بی خوابی، که در آن فرد برای به خواب رفتن مشکل دارد، تأیید شده است.

آنتاگونیست های گیرنده اورکسین

یک دسته جدیدتر از داروهای تجویزی به نام آنتاگونیست های گیرنده orexin اخیراً به بازار عرضه شده است. سوورکسانت (بلسومرا)، لمبورکسانت (Dayvigo) و آردوکسانت (Quviviq) نمونه هایی از این داروها هستند. FDA این داروها را برای درمان بی خوابی تایید کرده است، که در آن فرد در به خواب رفتن و ماندن در خواب مشکل دارد. آنتاگونیست های گیرنده اورکسین با مسدود کردن گیرنده های اورکسین در مغز (که تصور می شود در بیداری نقش دارند) کار می کنند.

بهترین داروی گیاهی برای اختلال خواب

بسیاری از افراد مکمل‌های طبیعی را به عنوان بهترین داروهای پیش‌اسکریپت به‌عنوان داروهای گیاهی به‌عنوان بهترین عوارض جانبی خواب می‌شناسند. داروها این مکمل ها برای کسانی که محصولات طبیعی را ترجیح می دهند یا نگران اعتیاد به قرص های خواب آور هستند نیز جذاب است.

L-Theanine

L-Theanine یک اسید آمینه است که به طور طبیعی در برگ های گیاه چای وجود دارد. L-theanine ممکن است مسئول آرامشی باشد که بسیاری از افراد هنگام نوشیدن چای احساس می کنند. مطالعات نشان می‌دهد که مکمل‌های ال-تینین می‌توانند استرس و اضطراب را کاهش دهند، آرامش را افزایش دهند و خواب را بهبود بخشند.

به نظر نمی‌رسد ال تیانین باعث سریع‌تر به خواب رفتن فرد شود، اما ممکن است با کاهش تعداد دفعات بیدار شدن در طول شب، کیفیت خواب را افزایش دهد. بنابراین، برای افرادی که اغلب شب ها از خواب بیدار می شوند یا از بی خوابی حفظ خواب رنج می برند، انتخاب خوبی است. مطالعات همچنین نشان می دهد که L-theanine اثرات مضر کافئین بر خواب را مهار می کند. ترکیب L-theanine با منیزیم می تواند مزایای خواب آن را افزایش دهد.

بسیاری از قرص های خواب باعث خواب آلودگی در طول روز می شوند، اما L-theanine به نظر نمی رسد این تاثیر را داشته باشد. مصرف L-theanine تا 200 میلی گرم در روز برای اکثر افراد بی خطر است. مصرف روزانه L-theanine در کودکان مبتلا به ADHD همچنین می تواند خواب و رفتار را بهبود بخشد.

گلیسین

گلیسین یک آمینو اسید و انتقال دهنده عصبی است که نقش مهمی در بسیاری از عملکردهای بدن مانند متابولیسم، جذب مواد مغذی و خواب، پیشگیری از بیماری، پیشگیری از بیماری ها دارد. بدن انسان به طور طبیعی از طریق واکنش های شیمیایی گلیسین تولید می کند. شما همچنین می توانید این اسید آمینه را از رژیم غذایی با مصرف غذاهایی مانند لوبیا، گوشت و محصولات لبنی دریافت کنید.

تحقیقات اخیر نشان داده است که مصرف دوز کمی از مکمل گلیسین قبل از رفتن به رختخواب می تواند کیفیت خواب را بهبود بخشد و خواب آلودگی روزانه را در افراد مبتلا به علائم بی خوابی کاهش دهد. شواهد نشان می دهد که مکمل های گلیسین با کمک به ریتم های شبانه روزی درگیر در خواب، خواب را بهبود می بخشد. به طور خاص، گلیسین کاهش جزئی دمای بدن را تسهیل می کند، یک تغییر فیزیکی مرتبط با به خواب رفتن و ماندن در خواب.

مصرف روزانه تا 30 گرم گلیسین هیچ عارضه جانبی ندارد (یا عوارض جانبی کمی دارد). البته 3 گرم برای بهبود خواب کافی است.

والرین

والرین یک داروی گیاهی خواب آور است که از ریشه و ساقه گیاه سنبل الطیب یا سنبل الطیب تهیه می شود. شواهد نشان می دهد که مصرف 300 تا 600 میلی گرم سنبل الطیب تا یک ساعت قبل از خواب می تواند برای به خواب رفتن و بهبود کیفیت خواب مفید باشد. البته در درصد کمی از افراد سنبل الطیب اثر معکوس دارد و باعث بی خوابی می شود.

سنبل الطیب برای افرادی که در دوران یائسگی مشکل خواب دارند، انتخاب خوبی است، زیرا برخی مطالعات نشان می دهد که سنبل الطیب می تواند گرگرفتگی یائسگی را کاهش داده و برای بی خوابی یائسگی مفید باشد.

اثرات آرامبخش سنبل الطیب می تواند باعث خواب آلودگی صبحگاهی و گاهی اوقات باعث طولانی شدن خواب شود. بنابراین، پس از مصرف سنبل الطیب نباید رانندگی کنید یا با ماشین آلات کار کنید. همچنین نباید سنبل الطیب را با الکل یا آرام بخش مصرف کنید. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که سنبل الطیب بیش از سایر داروهای گیاهی خواب باعث عوارض جانبی ناخواسته از جمله ضربان قلب نامنظم، سرگیجه، ناراحتی معده و سردرد می‌شود. همچنین موارد مستندی از آسیب کبدی مربوط به سنبل الطیب وجود دارد. البته این عارضه به ندرت اتفاق می افتد.

بابونه

برخی افراد از بابونه به عنوان یک درمان طبیعی برای بی خوابی استفاده می کنند. اما مطالعات اثرات درمانی بابونه بر خواب را تایید نکرده است.

در یک کارآزمایی بالینی در سال 2017، اثرات بابونه بر کیفیت خواب سالمندان مورد بررسی قرار گرفت. شرکت کنندگان در این مطالعه 200 میلی گرم عصاره بابونه را دو بار در روز به مدت 28 روز دریافت کردند. کیفیت خواب این افراد در مقایسه با شرکت کنندگانی که دارونما مصرف کرده بودند به طور قابل توجهی بهبود یافت.

یک مطالعه قدیمی در سال 2011 اثربخشی عصاره بابونه را بر خواب بزرگسالان مبتلا به بی خوابی بررسی کرد. در این مطالعه، یک گروه از شرکت کنندگان 270 میلی گرم بابونه دو بار در روز به مدت 28 روز دریافت کردند و به گروه دوم دارونما داده شد. محققان هیچ بهبودی در گروه بابونه در مقایسه با گروه دارونما مشاهده نکردند. بابونه معمولاً عوارض جانبی ندارد، اما ممکن است در برخی افراد عوارض زیر را ایجاد کند: حالت تهوع. سرگیجه؛ واکنش های آلرژیک، به ویژه در افرادی که به گیاهان زیر حساس هستند: ابروسیا یا گل سنجد. گل داودی (گل داودی)؛

مصرف بابونه به شکل چای یا قرص در کوتاه مدت بی خطر است، اما اثرات احتمالی استفاده طولانی مدت آن هنوز ناشناخته است. size-full" src="data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns=%22http://www.w3.org/2000/svg%22%20viewBox=%220%200%201200%20900%22%3E%3C/s" data-src="https://drdr.ir/mag/wp-content/uploads/2025/12/best-drug-for-sleep-disorder-5.webp" alt="چای خواب بابونه" width="1200" height="900" data-srcset="https://drdr.ir/mag/wp-content/uploads/2025/12/best-drug-for-sleep-disorder-5-280x210.webp 280w, https://drdr.ir/mag/wp-content/uploads/2025/12/بهترین-دارو-برای-اختلال-خواب-5-1024x768.webp 1024w, https://drdr.ir/mag/wp-content/uploads/2025/12/best-drug-for-sleep-disorder-5-768x576.webp 768w, https://drdr.ir/mag/wp-content/uploads/2025/12/best-drug-drugwe.b. 1200w" data-sizes="(max-width: 1200px) 100vw, 1200px">

اسطوخودوس

اسطوخودوس گیاهی محبوب برای آرامش و خواب است. اکثر مطالعاتی که تأثیر اسطوخودوس را بر خواب بررسی کرده اند، بر روی سیلکسان متمرکز شده اند. سیلکسان ماده فعال مشتق شده از اسطوخودوس است.

در یک مطالعه در سال 2015، اثرات سیلکسان بر بیقراری مرتبط با اضطراب و اختلال خواب مورد بررسی قرار گرفت. کاهش قابل توجهی در اضطراب و بهبود خواب در افرادی که Silexan مصرف کردند (در مقایسه با گروه دارونما) مشاهده شد.

یافته‌های یک مطالعه در سال 2019 نشان می‌دهد که اثر مفید سیلکسان بر خواب به دلیل توانایی آن در کاهش اضطراب است. این ممکن است عدم وجود عارضه جانبی خواب آلودگی پس از استفاده از روغن اسطوخودوس را توضیح دهد.

مکمل های اسطوخودوس به صورت عصاره ها و کپسول های خوراکی در دسترس هستند. می توانید روزانه 20 تا 80 میلی گرم اسطوخودوس را به صورت خوراکی مصرف کنید. همچنین می توانید از اسانس اسطوخودوس در دستگاه مرطوب کننده استفاده کنید یا آن را روی بالش خود اسپری کنید. چای اسطوخودوس نیز گزینه خوبی است.

معمولاً مصرف اسطوخودوس بی خطر است. مصرف خوراکی آن می تواند باعث سردرد، یبوست یا حالت تهوع شود.

Passionflower

تحقیقات کمی در مورد تاثیر گل شور بر خواب انجام شده است. با این حال، برخی تحقیقات نشان می دهد که گل همیشه بهار می تواند در ترکیب با سایر گیاهان دارویی مفید باشد.

در مطالعه ای در سال 2013، اثربخشی ترکیب گل همیشه بهار، گل همیشه بهار و رازک در درمان بی خوابی مورد بررسی قرار گرفت. محققان این ترکیب گیاهی را با داروی زولپیدم مقایسه کردند، که پزشکان گاهی اوقات آن را برای کاهش بی خوابی تجویز می کنند.

شرکت کنندگان در هر دو گروه بهبود قابل توجهی در اقدامات زیر نشان دادند:

• زمان خواب؛
• زمان لازم برای به خواب رفتن؛
• تعداد بیدار شدن در طول خواب؛
• . بی خوابی

محققان به این نتیجه رسیدند که استفاده کوتاه مدت از ترکیبی از سنبل الطیب، گل همیشه بهار و رازک مفید است. بیشتر عوارض جانبی گزارش شده توسط شرکت کنندگان خفیف بود و خطر جدی برای سلامتی نداشت.

طبیعی همیشه به معنای ایمن برای همه نیست. بسیاری از مکمل‌ها را نمی‌توان برای افراد مبتلا به آلرژی یا بیماری‌های خاص یا افرادی که داروهای دیگر مصرف می‌کنند استفاده کرد.

نکات حیاتی در استفاده از داروهای خواب آور

، قبل از تعیین بهترین بیماری‌ها و عوارض جانبی دیگر، نکات پزشکی را به عنوان عوارض احتمالی در نظر بگیرید. داروهایی که مصرف می کنید، خطر اعتیاد به مواد مخدر، احتمال مقاومت دارویی و بی خوابی برگشتی. حتی قرص های خواب بدون نسخه نیز می توانند عوارض جانبی داشته باشند. به عنوان مثال، کسانی که ملاتونین مصرف می کنند سردرد، سرگیجه و حالت تهوع را گزارش کرده اند. آنتی هیستامین ها همچنین دارای عوارض جانبی بالقوه زیادی مانند خشکی دهان، سرگیجه و یبوست هستند. داروهای خواب تجویزی مانند زولپیدم و اسزوپیکلون خطر اختلال در عملکرد روز بعد و رفتارهای پیچیده خواب را دارند. داروهای جدیدتر مانند daridorexant با سردرد مرتبط هستند. برخی از قرص های خواب آور نیز باعث خواب آلودگی روز بعد می شوند. اگر مجبورید رانندگی کنید یا فعالیت هایی انجام دهید که نیاز به هوشیاری دارند، از مصرف این داروها خودداری کنید. حتماً با پزشک یا داروساز خود در مورد عوارض جانبی احتمالی دارو صحبت کنید.

شرایط پزشکی

قبل از مصرف قرص های خواب آور، سابقه پزشکی کامل خود را به پزشک اطلاع دهید. برخی از داروها برای افرادی که شرایط پزشکی خاصی دارند توصیه نمی شود. به عنوان مثال، داروهایی مانند راملتئون برای بیماران مبتلا به مشکلات شدید کبدی تجویز نمی شود، اما برخی دیگر مانند اسزوپیکلون، دوکسپین، آردوکسانت و زولپیدم ممکن است با دوزهای کمتر برای بیماران کبدی تجویز شوند. اغلب مصرف قرص های خواب آور همراه با سایر داروها یا آرام بخش ها توصیه نمی شود. این داروها یا آرام بخش ها شامل الکل، مسکن ها (مانند مواد افیونی) و شل کننده های عضلانی است. مصرف همزمان آنها می تواند خطر عوارض جانبی جدی مانند سرگیجه، مشکلات تنفسی و زمین خوردن را افزایش دهد.

علاوه بر این، آنزیم های کبدی برخی از قرص های خواب را تجزیه می کنند. اگر داروی دیگری مصرف می کنید که بر این آنزیم ها تأثیر می گذارد، ممکن است سطح داروی خواب آور در بدن شما افزایش یا کاهش یابد. این می تواند منجر به عوارض جانبی بیشتر یا کاهش اثربخشی دارو شود. تمام داروهایی را که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید تا احتمال تداخل دارویی احتمالی را بررسی کند.

گاهی در اثر مصرف برخی از داروهای خواب آور، مقاومتی در بدن ایجاد می شود، به این معنی که برای رسیدن به همان اثرات، باید دوز بالاتری از دارو مصرف کنید. اگر سابقه سوء مصرف مواد، افسردگی یا سایر مشکلات خلقی دارید، با پزشک خود در مورد بهترین داروی اختلال خواب صحبت کنید.

بی‌خوابی برگشتی

گاهی اوقات پس از قطع مصرف قرص‌های خواب، مشکلات برگشتی و خواب‌آوری بدتر از خواب را تجربه می‌کنید. قبل از اگر برای مدت طولانی از قرص های خواب آور استفاده کرده باشید این احتمال بیشتر است. اگر این یک داروی "کوتاه اثر" است، با پزشک خود در مورد خطر بازگشت بی خوابی صحبت کنید. قطع سریع برخی از داروها نیز می تواند منجر به علائم ترک شود.

آنتی هیستامین ها، آنتاگونیست های گیرنده اورکسین دوگانه و آگونیست های گیرنده ملاتونین کمترین خطر بی خوابی برگشتی و علائم ترک را پس از قطع دارو دارند. اگر به مدت طولانی یا با دوزهای بالا از قرص های خواب آور استفاده می کنید، از پزشک خود بپرسید که آیا قطع ناگهانی مصرف آنها بی خطر است یا خیر. گاهی اوقات لازم است دوز دارو را به تدریج کاهش دهید تا قطع دارو مشکلی برای شما ایجاد نکند.

موارد منع مصرف

بسیاری از مکمل های غذایی و داروها برای کودکان، افراد مسن، یا زنان باردار یا شیرده توصیه نمی شود، زیرا ممکن است شواهد کافی وجود نداشته باشد که

داروها