تاری دید می‌تواند ناشی از دلایل ساده مانند عیوب انکساری تا بیماری‌های مهم خطر بینایی مانند گلوکوم یا حتی مشکلات سلامت عمومی بدن مانند سکته مغزی باشد.

اشیا خارج از فوکوس و مبهم به نظر برسند.

علل اصلی تاری دید شامل عیوب انکساری، نزدیک‌بینی، دوربین، آستیگماتیسم و یا پیرچشمی هستند. اما تاری دید می‌تواند از مشکلات جدی‌تر از جمله بیماری‌های بالقوه بالقوه تهدید بینایی و یا سیستم عصبی عصبی باشد.

تاری دید می‌تواند بر هر دو چشمی که می‌تواند بگذرد، اما برخی افراد تنها در یک چشم تاری دیدند را می‌بینند. دید ابری معمولاً نشانه برخی از شرایط است، مانند آب مروارید، گلوکوم یا بیماری های شبکیه.

تاری دید و دید ابری هر دو می توانند نشانه ای از یک مشکل جدی چشمی باشند، به خصوص اگر به طور ناگهانی رخ دهند.

توصیه ها و توصیه های اضافی به خصوص باعث چاق شدن چشم می شود. هنگام مطالعه یا کار بر روی صفحه نمایش نمایشگر.
افرادی که از تاری دید رنج می‌برند، ممکن است در رانندگی یا دیدن اشیا در فاصله دور مشکل داشته باشند.
تغییر ناگهانی در وضوح بینایی می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات عروقی یا افزایش فشار چشم باشد.
برخی داروها و بیماری‌ها، مانند دیابت موقت یا تاری دائمی نیز می‌توانند باعث تاری دید شوند. تاری دید بدون درمان می تواند باعث کاهش کیفیت زندگی و آسیب بینایی شود.
استفاده از نور مناسب و فاصله مناسب هنگام مطالعه می تواند از شدت تاری دید جلوگیری کند.
معاینه منظم چشم توسط اپتومتریست یا چشم پزشک به تشخیص زودهنگام بیشتر بیماری های تاری چشم کمک می کند
. پیرچشمی و آب مروارید تاری دید ممکن است با علائم دیگری مانند دو بینی، حساسیت به نور یا لکه های شناور همراه باشد. پیگیری سریع هرگونه تغییر ناگهانی در بینایی، به ویژه در یک چشم، برای جلوگیری از عوارض جدی بسیار مهم است.